Rozdział 7

➼➼" Miłość ? Na razie ją sobie odpuściłam ... "➼➼

 

Następnego dnia cały czas myślałam o rozmowie z Jarkiem . Było w Nim coś takiego , co mnie fascynowało . Nie wiedziałam do końca co to było . Nie chodziło tu o wygląd , ale o sposób w jaki na mnie patrzył lub mówił do mnie . Czułam się jak dwunastolatka zakochana w chłopaku ze starszej klasy , który imponował wszystkim dziewczętom dookoła . Uśmiechnęłam się na wspomnienie mojej pierwszej miłości .

- Wybierasz się na poprawiny . ? - zagadnęła Nina .

- Jasne . - odpowiedziałam i odłożyłam laptopa na stolik .

- Ledwo wstałam . - powiedziała ziewając . - Muszę napić się mocnej kawy . - przetarła oczy .

- Zrobię . - mrugnęłam do niej i wyszłam z pokoju .

Wypiłyśmy z Niną kawę gadając i śmiejąc się przy tym . Michalina była cały czas nieobecna , martwiłyśmy się o nią .

- Nie wiem co jej jest , ale nie zachowywała się tak . - zaczęła Nina .

- Może pokłóciła się z Grześkiem . - odpowiedziałam wzruszając ramionami .

- Ten chłopak nie ma na nią dobrego wpływu . - zauważyła . - Myślałam , że mama przesadza z tym , że Michalina jest za młoda na chłopaka , ale mnie też wydaje się , że ...

- Przeszkadzam . ? - do pokoju wparowała mama .

- Nie .- odpowiedziałam i znowu zajęłam się laptopem .

- Jarek i Monika z racji tego , że wyjeżdżają dopiero w środę , urządzają w poniedziałek wieczorem imprezę dla Pawła i Hani . - zaczęła mama .

- Przecież to jutro . - zauważyła Nina .

- Bystra jesteś . - bąknęłam i dostałam za to miśkiem , którego kupił mi tata na siódme urodziny . Wszystkie pamiątki po tacie bardzo szanowałam i nie pozwalałam nikomu ich dotykać . Pogłaskałam miśka , poprawiając mu krawat i oddałam Ninie poduszką .

- Dziewczyny , błagam was . - powiedziała mama i z politowaniem pokręciła głową . - Jesteśmy zaproszeni , przyjęcie jest w hotelu Plaza . - dodała .

- O której . ? - zapytała Nina .

- O 19 , nie posiedzimy długo , bo ty i Michalina macie szkołę na następny dzień , ale z grzeczności powinnyśmy pójść . - mama wyszła i zamknęła za sobą drzwi .

- Ale ten gościu musi mieć kasy . - powiedziała rozmarzona . - Widać to po jego żonie , ubiera się jak gwiazda , dzieci zresztą to samo ...

- Nie przesadzaj . - odpowiedziałam .

- A właśnie . - Nina spojrzała na mnie i charakterystycznie uniosła brew . - Dlaczego wczoraj wchodziliście razem do sali ? Gdzie byliście?

- Byłam zapalić na zewnątrz , on też , akurat się spotkaliśmy . - odpowiedziałam i wzruszyłam ramionami .

- Mógł zapalić na tarasie , raczej nie krył się przed mamą jak ty ... - powiedziała z uśmiechem .

- Daj spokój , może nie lubi tłoku . - powiedziałam chcąc jak najszybciej urwać tę bezsensowną gadkę .

- Widziałam jak na Ciebie patrzy , nie wydaje mi się żebyś była mu obojętna . - stwierdziła .

- O co ci chodzi ? Jesteś zazdrosna , że ten przystojny , bogaty facet zwrócił uwagę właśnie na mnie . ? - zażartowałam a Nina głośno się roześmiała .

- Nie wpakuj się w nic głupiego Inga , on ma żonę i trójkę dzieci . - powiedziała .

- Mówisz jak mama . - odpowiedziałam i udawałam , że zbiera mi się na wymioty . Obie się roześmiałyśmy , a potem Nina wyszła z mojego pokoju .

O 16 pojechałyśmy na poprawiny, które odbywały się w małej knajpce należącej do rodziców Hani . Zauważyłam , że jest tutaj sporo osób . Niektórzy już bawili się na parkiecie , a inni siedzieli przy stołach .

- Cieszę się , że jesteście . - powitała nas Hania .

Usiadłyśmy i przywitałyśmy się z resztą rodziny . Muzyka nie była typowo weselna , co chwilę ktoś puszczał to na co miał akurat ochotę . Uśmiechnęłam się na widok mamy , która tańczy z wujkiem Pawłem .

- Twój Romeo siedzi w loży i gada przez telefon . - nagle usłyszałam Michalinę , która usiadła obok mnie i wpychała do ust ciastko wielkości pięści .

- Michalina ! . - niemal krzyknęłam .

- No co ? . - udawała niewiniątko .

- Przestań gadać takie głupoty , do tego tak głośno . - oburzyłam się .

- Jasne , bo nikt nie widzi jak się ślinisz na jego widok . - przewróciła oczami i sięgnęła po kolejne ciastko .

- Wpieprzaj więcej , już się nie mieścisz w tą sukienkę . - odpysknęłam i wstałam od stolika .

Wkurzona szłam do drzwi wyjściowych żeby zapalić . Zauważyłam w drzwiach Hanię i Jarka . Kiedy mnie zobaczyli przerwali rozmowę a Hania z uśmiechem zapytała jak się bawię .

- Jest super . - odpowiedziałam i wyminęłam ich jak najszybciej .

- Zaczekaj chwilkę , zaraz wracam . - usłyszałam głos Jarka .

Obróciłam się za siebie i zauważyłam , że za mną idzie . Nie zatrzymałam się , szłam szybkim krokiem na parking . Stanęłam koło jakiejś srebrnej toyoty i odpaliłam papierosa . Zaciągnęłam się i patrzyłam jak powoli do mnie podchodzi .

- Często palisz . ? - usłyszałam jego hipnotyzujący głos .

- Tylko jak się zdenerwuję . - odpowiedziałam .

- Coś się stało ? - zapytał i oparł się o samochód zaparkowany obok nas .

- Nie udawaj , że Cię to obchodzi . - odpowiedziałam .

- Dlaczego uważasz , że mnie to nie obchodzi . ? - zapytał i przygryzł wargę .

Przez ten gest na chwilę odpłynęłam , miałam ochotę go pocałować , lecz na szczęście szybko się opanowałam .

- Przepraszam , byłam nie miła . - powiedziałam i związałam swoje długie blond włosy w kucyk .

- Nic się nie stało , nerwy , ja sam często nieodpowiednio reaguję i kiedy pojawia się problem , zazwyczaj skupia się to na którymś z moich pracowników . - wzruszył ramionami . Pokiwałam głową i spuściłam wzrok . Kiedy zauważył , że dość długo się nie odzywam , dodał : - To co ? wracamy do środka ?

- Nie , mam dość tłumów , wracam do domu .- uśmiechnęłam się nerwowo i chciałam go wyminąć , ale stanął mi na drodze .

- W takim razie mam inny pomysł . - powiedział . Spojrzałam na niego zaskoczona , a on pomachał mi przed nosem kluczykami . - Chciałbym Cię gdzieś zabrać .

Uniosłam jedną brew niczym Nina , Jarek tylko się uśmiechnął i dodał :

- Spokojnie , tam gdzie pojedziemy na pewno nie jest tłoczno . - uśmiechnął się .

Do końca nie byłam pewna , co powinnam zrobić . Jeśli z Nim pojadę , po dłuższym czasie ktoś w końcu zauważy naszą nieobecność , szczególnie , że Hania widziała jak Jarek wychodzi za mną na zewnątrz . Ostatecznie jednak wsiadłam do czarnego mercedesa i odjechałam z mężczyzną, który tak bardzo mnie fascynował .

Jechaliśmy oświetlonymi ulicami Katowic dosyć szybko . Kiedy prowadził dokładnie mu się przyglądałam . Był niesamowicie przystojny , ale i tajemniczy . Do tej pory tylko ja opowiadałam o sobie .

- Dokąd jedziemy . ? - zapytałam wreszcie po paru minutach milczenia i przyglądania mu się .

- Niespodzianka . -uśmiechnął się .

Jechaliśmy jakieś pół godziny , zaczynałam się nieco niepokoić , ponieważ nasza nieobecność mogła być dłuższa niż się spodziewałam . Napisałam wiadomość do Niny , że jestem z Jarkiem i żeby jakoś kryła mnie przed mamą . Po kilku minutach zaparkowaliśmy pod jakimś parkiem . Wysiadłam z samochodu i rozglądnęłam się . Stwierdziłam , że nigdy nie byłam w tej części miasta . Park był dosyć mały , kiedy weszliśmy przez bramę zaparło mi dech w piersiach . Każde drzewo było owinięte czerwonymi , różowymi lub fioletowymi lampkami . Ławki były z jasnego drewna . Kilka kroków dalej był bar bistro , niektóre stoliki na zewnątrz były pozajmowane , natomiast w środku była masa ludzi . Na co drugiej ławce siedziały pary z dziećmi , zwierzętami , lub całe rodziny . Musiałam przyznać , że to miejsce miało magiczną atmosferę .

- Niesamowite . - szepnęłam bardziej do siebie samej niż do Jarka .

- Podoba Ci się . ? - zapytał z uśmiechem .

- Bardzo . - odpowiedziałam i poszliśmy w głąb parku . Światełka powieszone niemal na każdym drzewku dodawały magii temu miejscu . Usiedliśmy na jednej z wolnych ławek .

- Nie mogę uwierzyć , że mieszkam 19 lat w Katowicach i nie wiedziałam o istnieniu tego miejsca . - kręciłam głową z niedowierzeniem nadal się rozglądając .

- Nie wiele osób o Nim wie , dlatego jest tak unikatowe . - odpowiedział i spojrzał mi w oczy .

W odpowiedzi uśmiechnęłam się i usadowiłam wygodniej na ławce .

- Ja znam to miejsce od dziecka , mama mi je pokazała . - usiadł na ławce i oparł łokcie na kolanach . - Zawsze tutaj przyjeżdżam z rodziną , kiedy wracamy do Katowic . - dodał bawiąc się kluczykami od swojego mercedesa .

- Dobrze Ci...Wam w Gdańsku . ? - poprawiłam się , chociaż znacznie bardziej podobała mi się pierwsza wersja .

- Nigdy nie lubiłem polskiego morza , sprowadziłem się tam ze względu na pracę . - odpowiedział i ponownie oparł się o ławkę .

- Często przyjeżdżasz tutaj ? - zapytałam zakładając nogę na nogę .

- Na wszystkie święta i wtedy gdy mam po prostu wolne . Dzieciaki są jeszcze małe , więc z przedszkola nie problem je zabrać .

- Masz wspaniałe dzieci . Gabrysia i Ula są bardzo mądre , pogadałam sobie z Nimi trochę na weselu .

- Poważnie ? - zaśmiał się na głos . - Ula szczególnie lubi gadać , nie zamęczyła Cię na śmierć . ? - zapytał widocznie rozbawiony .

- Nie było tak źle , poza tym lubię rozmawiać z dziećmi . - odpowiedziałam i rozpuściłam włosy , zakładając gumkę na nadgarstek .

- Lubią rządzić , czasami nie dajemy sobie z Nimi rady , szczególnie są zainteresowane 11miesięcznym Bartkiem , którego chcą nosić , przewijać i nie rozumieją , że nie...- nagle urwał . - Zanudzam Cię prawda ? - zapytał z uśmiechem .

- Skąd . - momentalnie zaprotestowałam i pokręciłam przecząco głową .

- To dlaczego mi się tak przyglądasz . ? - uniósł jedną brew i spojrzał na mnie pewnym wzrokiem , widocznie rozbawiony .

- Nie prawda . - zaśmiałam się .

- Jasne , jasne . - odpowiedział i znowu oparł łokcie na kolanach . - A co z tobą ? To , że wyjeżdżasz na studia to wiem , ale masz jakieś inne plany ? - zapytał i spojrzał na mnie .

- Czy ja wiem ? Na razie moim największym planem jest wytrwać na tych studiach . Trochę się boję , że sobie nie poradzę . - odpowiedziałam .

- Taka przemądrzała dziewczyna miała by sobie poradzić ? - zaśmiał się .

- Ej ! . - oburzyłam się i chciałam trzepnąć go w ramię , ale w porę złapał moją rękę i dłuższą chwilę trzymał ją w swojej .

- Żartowałem . - odpowiedział z lekkim uśmiechem i puścił moją rękę .

Poczułam się dziwnie kiedy mnie dotknął . Przeszył mnie dziwny dreszcz .

- Chcę skończyć studia i znaleźć dobrą pracę . - dodałam po chwili .

- Kariera , kariera , kariera . - powtórzył pocierając dłońmi twarz . - Znam to skądś . - zaśmiał się i patrzył przed siebie . - A gdzie w tym wszystkim marzenia , miłość ? - zapytał i spojrzał mi głęboko w oczy . - Na pewno masz jakieś marzenia Inga . - dodał poważnym tonem .

Przez chwilę milczałam i patrzyłam na Niego z lekkim uśmiechem .

- Moim największym marzeniem jest być w Kenii . - odpowiedziałam . - Chciałabym zobaczyć ten inny świat , innych ludzi .

- Piękne marzenie . - odpowiedział całkiem poważnie .

- Co do miłości to ... - zawahałam się . - Na razie ją sobie odpuściłam . - dodałam a on tylko pokiwał głową . - Ty pewnie masz wszystko poukładane . Możesz realizować swoje marzenia no i masz...piękną żonę . - ledwo przełknęłam ślinę .

- Na takiego wyglądam , co ? - uśmiechnął się . - Nie do końca tak jest , ale to ... już opowiem ci kiedy indziej . - dodał i mrugnął do mnie okiem . Wstaliśmy i ruszyliśmy w stronę samochodu . Stanęłam po stronie swoich drzwi , kiedy Jarek podszedł do mnie i obrócił mnie tak , że opierałam się o nie plecami . Przybliżył się do mnie i oparł ręce obok mojej głowy .

- Fajnie było dziś z kimś pogadać , daleko od tłoku . - powiedział przyciszonym głosem a moje serce zabiło mocniej . Wpatrywał się we mnie dużymi oczami i lekko uśmiechał .

Chciałam coś powiedzieć , ale mój język był chyba sparaliżowany jego bliskością , tak jak ja cała . Popatrzył na mnie jeszcze chwilę , następnie zaśmiał się głośno , pokręcił głową i zaczekał aż wsiądę ze swojej strony do samochodu . Wsiadłam , oddychając głębiej niż zazwyczaj i paląc się ze wstydu . Teraz byłam pewna , że gdyby ten facet zbliżył się jeszcze raz na taką odległość mógłby zrobić ze mną co tylko chce . Kiedy dojechaliśmy przed lokal , słychać było muzykę , śmiechy i gwizdy .

- Zabawa trwa w najlepsze . - zagadnęłam i szczelniej opatuliłam się swetrem . O tej porze wieczory były dosyć zimne .

- Chyba nawet nie zauważyli , że nas nie ma . - mrugnął i wskazał dłonią drzwi przepuszczając mnie w nich . Uśmiechnęłam się i weszłam do środka . Nie zwróciłam niczyjej uwagi ku mojej uciesze , po czym usiadłam przy prawie pustym stole . Jarek kierował się na drugi koniec stolika , gdzie siedziała jego żona i rozmawiała z jakąś kobietą , której nie znałam . Kiedy weszliśmy ona jedna popatrzyła w naszą stronę . Na rękach miała śpiącego małego Bartka i przyklejoną do jej ręki małą Ulę .

- Tatuś . - usłyszałam pisk najstarszej Gabrysi .

Jarek podszedł do stolika i wziął małą na ręce , po czym powiedział coś do żony i kobiety , która przed chwilą z nią rozmawiała . Widziałam jednak , że Monika patrzy na mnie bardzo dokładnie bez cienia uśmiechu . Odwróciłam wzrok a z oczu popłynęły mi łzy .